I'm done for...

no place to go...
I'm all alone...

kahapon wala talaga ako paglagyan...
hindi ko alam kung saan pupunta...
hindi ko alam kung saan lulugar...
may usapan kami ni you-know-who na dadalaw ako sa bahay nila...
kaso sa kasamaang palad...
wala siya(may usapan kami kaso wala siya)
hindi ko na sasabihin kung bakit wala siya...
kaya nung pagdating ko sa bahay nila at wala siya...
umalis na lang ako at naghanap ng lugar na mapupuntahan...
pumunta ako sa comedy bar na lagi ko pinupuntahan kapag gusto ko magsaya or para mawala lungkot ko...
kaso kagabi...
iba...
hindi ko nagawang tumawa...
hindi nila ako napatawa...
hindi ko alam kung korny na ba sila or wala lang talaga...
parang umupo lang ako at uminom ng hindi ko mabilang na bote ng beer...
kaya naisipan kong umalis at pumunta sa dagat...
pumunta ako sa resort ng tropa ko...
siyempre para libre na ako sa entrance...
kaso kamalas-malasan...
wala siya at hindi ako kilala ng guard nila kaya obligado ako magbayad ng entrance fee para pumasok...
kaya ayun ako...
nakaupo malapit sa dagat...
nakatunganga at pinapanuod ang gulong ng alon...
nagpapalipas ng oras...
at ako ay minalas ulet...
umulan...
malakas na ulan...
naisip ko...
ang malas talaga ng buhay ko...
wala ng tropa...
hindi pa nakisama ang panahon...

I'm done for...

wala ako paglagyan

sa mga huling araw hiindi ko na talga alam kung saan ako lulugar...
san man ako mapunta...
akala ko madami akong kaibigan...
madami lang pala akong "kakilala"...
etong mga huling araw gumawa ako ng "observation" sa mga tao sa paligid ko...
sa mga kaibigan dito at doon...
sa mga katrabaho ko dati...
sa mga katrabaho ko noon...
sa dating nagmamahal...
worse sa pamilya ko...
kaya nasabi ko na ganun nga...
una sa mga kaibigan ko...
hindi ko na alam kung nasaan na sila...
nung huling day-off ko...
hinanap ko sila...
tinext ko kung nasaan sila...
walang nagreply...
ayaw na ata nila ako makasama...
lahat ata tinext ko...
khit isa wala...
sa mga katrabaho ko dati...
nasa malayo sila...
malabo na magkasama-sama kami ulet...
sa mga katrabaho ko naman ngayon...
parang pakiramdam ko...
nahihgirapan ako mag-adjust...
onti lang ang masasabi ko sigurong malapit sa akin...
pero hindi ako sigurado kung totoo nga sila...
sa dating nagmamahal...
sinusubukan kong makasama siya minsan...
siya ang huling tinitext ko...
kapag wala na talaga akong makasama...
pero eto wala din...
kasama ko nga...
pero parang hindi...
balewala lang ako...
hindi ako pinapansin...
ayaw ko na sanang makipagkita sa kanya...
dahil balewala nga lang ako...
pero wala na akong no choice...
eto ang malupit...
sa pamilya ko...
parang hindi na ako miyembro ng pamilya namin...
isa sa mga na-obserbahan ko...
kumakain kami...
pina-abot ko ang tubig...
pero wala ring pumansin sa akin...
sa sama ng loob ko...
hindi ko na lang tinapos ang kinakain ko...
tumayo na lang ako sa mesa...
pero pagtayo ko pinansin din ako...
tinanong ako...
sabi...
hindi mo na ba uubusin toh???pakain ko na lang sa aso???
damn!!!
buti ba yung aso...
wala na talaga akong paglagyan...
hindi ko alam kung saan ako lulugar...
bigyan ninyo naman ako ng direction kung saan ako pupunta...
yung may paglalagyan ako...

usap telepono

ikwento ko lng ang isang phone call ko nung isang araw habang nka-break ako sa work ko sa isang fastfood chain na hindi ko na sasabihin ang pangalan...
kaya ko ipapaalam sa inyu ang phone call n ito...
kc hindi ako nkakain at nkapagpahinga nung break ko...
at paa na rin matulungan ko siya sa problema niya...
eto na ang pinakahihintay nyo...

nsa crew room ako ng nag-ring ang celfone ko...
nkita ko sa phone # sa manila ang tumatawag...
sinagot ko...

js0n:hello? sino toh?
mitch:hoy gago si mitch toh! kamusta?
js0n:aus lng..kaw? bkit k napatawag?
mitch:wla lng. gs2 ko lng eh.
js0n:so ano na lagay jan? ano na nangyayare jan?
micth:wla. ganun p rin.
js0n:hulaan ko may gusto ka sabihin noh?
mitch:gago! wla.
js0n:meron.hehehe
mitch:si mig eh.
js0n:ano d m p rin ba nasabi? wla nman mwawala sau pag sinabi mo eh.
mitch:eh kc nman eh
js0n:gusto mo ako magsabi?
mitch:papatayin kita!
js0n:oh ano pala.
mitch:ntatakot ako eh. bka kc matulad ako sa inyo nung ex mo.
js0n:ah yun ba? kung sabagay may point ka.
mitch:ska baka mangyare ulet ung nangyare skin nun. lam m un dba??
js0n:may point ka ulet. pero hayaan mo lng b na masayang yan?
mitch:cguro
js0n:eh sira ka pala eh.
mitch:ang hirap kaya! bkit ikaw!
js0n:anung ako?!
mitch:wala. tanong ko bkit mahal mo p rin siya?
js0n:wag mo na itanong? lam mo nman dba?
mitch:ui nbsa mo ba ung nsa Cbox mo. sbi niya wag m daw pagckckan sarili mo sa taong ayaw na sau? sumthin like dat. ntawa nlng ako. eh d k nman nmin pinagsisiksikan sa kanya. wla kami paki dun kung ayaw na niya sau.
js0n:hayaan mo na? (Hoy js0n hindi ka pa ba kukuha ng meal mo! - kawork ko)
mitch:kaya nga hinayaan ko nalang. hirap kausap nun. hindi pala kami naintindihan. ang punto lng nman nmin. ay ayusin niya. sinira na nga niya relasyon nyung dalawa nun dagdag mo pa na sinira niya rin pagkakaibigan niyo.
js0n:wla nkong mgagawa dun.
mitch:tama ka. hindi ka nagkulang. hindi lang siya nakuntento.
js0n:tama na. anu sasabihin mo b kay mig? or ako magsasabi.
mitch:wag yaan mo ako magsabi. bwelo lng ako.
js0n:bilisan mo. tangina nagugutom nko. hanggang 1am pko d2 sa work ko. tpos pasok pko ulet ng umaga d2.
mitch:cge na nga. tawagan nlng kita ulet next time. magreply k nman kc!
js0n:nagloloko p ung phone ko na globe eh. sbihin m n rin pla kay nico. bumili na siya ng phone niya. kukunin ko na phone ko sa kanya. pa-swap ko eh
mitch:cge.
js0n:pero mahal mo na ba talaga si mig?
mitch:Oo
js0n:yun nman pla eh. sasabihin mo lng sa kanya. yun lng gagawin mo pra sa sarili mo.
mitch:oo na duwag nko. bwelo lng nga ako. pano cge na. babush nah!
js0n:cge ingat kau jan. dalaw nlng ako minsan jan.


ntapos na ang phone call...
ngaun miggy...
kpag nbsa mo toh...
bwahahaha!!!
pti n rin kaw mitch!!!
bhala n kau...
tinulungan ko na kaung dalawa...
pra kay mitch...
MAHAL KA RIN NI MIGGY...
mga engot!!!
puro kau pkiramdaman!!!

buhay yan!!!

find a person who wants to kiss your lips everyday...
who lifts you when your jealous...
who patiently keeps silent when your mad...
who fixes your hair just to see your face...
the one who wants to have lunch with you w/ his/her family...
the one who shares his/her drinks with you...
who squeezes your hand together when you squeeze his/her...
the one who'll want to cut 1 day of work just to have a date with you...
find someone who plans and imagines his/her future with you 5 years from now...
and when you find him/her don't let go...




mga tol ewan ko lng kng 22o yan nbasa nyu ah...
skin kc gnyan na ganyan iniwan pko eh...

Madilim

sa olongapo at manila...
kpag gabi at tumingin ka sa langit...
hindi ito madilim...
maliwanag...
kaya ang akala ko...
ganito na talaga ang kulay ng langit sa gabi...
mali pala ako...
kagabi pumunta ako sa isang parte sa zambales dahil sinamahan ko si you-know-who...
gabi n un nung papnta kmi sa sakayan ng bus pabalik ng Olongapo...
napansin ko nung nglalakad kami...
kulay itim p rin pla and langit kapag gabi...
pero pagbalik ng Olongapo...
mas madilim pa sa gabi ang nangyari skin...
may natanggap na balita...
kailangan daw bago siya umabot sa age na 21...
mkaalis n xa ng Pilipinas...
at mag-21 xa in less than a year...
nung sinabi niya sa akin yun...
bumilis takbo ng isip ko...
turning 21 in less than a year-no more time...
hindi pwede madelay pag-alis niya-pero pwede mapaaga
naiyak ako dahil naisip ko...
etong mga huling buwan na andito pa siya bago ang alis niya...
hindi ko na masusulit ang mga natitirang panahon na andito pa siya...
balewala na lang kasi ako sa kanya...
gusto ko sana makasama siya hanggang sa bago siya umalis...
pero parang makasarili naman ako...
at kung may pagbibigyan siya ng huling panahon...
hindi ako yun...
malabo maging ako...
nakayuko na lang ako sa harapan niya pagkatapos niya sabihin yun...
umiiyak...
samantalang sa kanya parang wala lang...
pinagtatawanan pa niya ako habang umiiyak...
NASAMPAL ko siya...
kahit ayaw ko...
para tumigil siya...
pero hindi ko nagawa yun dahil sa ginagawa niya akong katawa-tawa...
nagawa ko yun dahil sa sakit...
dahil sa hirap...
ang gusto sabhin ng sampal na yun...
mahalin mo naman ako ulit pakiusap...
dahil nawala ka na minsan sa akin...
ayaw ko ng malayo ka pa...
pero nagalit siya...
kaya umuwi na ako...
ayaw ko ng makipagtalo...
nung lumabas ako ng compound nila...
lumingon ako...
baka makita ko pa siya...
nasa isip ko...
eto na huli kong paglingon ko sa bahay nila...
ugali ko na kasi ang lumingon kapag may kasama akong naglalakad at naiiwan siya dahil sa bilis ng lakad ko...
lumilingon ako para sabhin sa kasabay ko maglakad ng hinihintay kita...
pero wala rin siguro...
at sa kasamaang palad...
and sama ng kanta sa jeep na sinakyan ko...
all i want is to hold you forever...
biglang tumugtog pagkasakay ko...
napilitan akong bumaba ng jeep sa gitna ng biyahe...
dahil hindi ko mapipigilan na umiyak ulit nun...
at ayaw ko dahil sa harap pa ng maraming tao...
pagkauwi ko...
walang dalawang isip na kinuha ko mga gamit ko na naka-ayos na...
dahil papunta ako ng manila...
nagpaalam ako sa mama ko...
hindi na ako nakatulog kahit sa biyahe papunta dito sa manila...
gustuhin ko man matulog at kumain hindi ko magawa...
kaya ngayon andito ako sa Conference Meeting namin para sa isang Commercial Ad na gagawin namin...
patay ang utak ko...
blangko...
walang kain...
walang tulog...
kasalukuyan na lunch break namin ngayon kaya nagawa ko gumawa ng ganito...
at ngayon naisip-isip ko...
isasarado ko na lahat ng emosyon ko sa lahat ng tao...
hindi na akong makikitang masaya o malungkot...
makikita nila akong nakangiti pero maskara lang yun...
eto na rin siguro ang magiging huling post ko dito...
matatagalan ako bago mag-post ulit...
dahil tulad nga ng sinabi ko hindi niyo na malalaman ang nararamdaman ko...
gagawin ko 'to para maiwasan ko masaktan at masaktan pa lalo...

holiding on in vain

The continuation of a dream
Certainly it's to make me smile...
Even when people get hurt...
I walk on...
I'm going down a road that I believe in
So on this journey...
I know that An unchanging love Is going to be next to me
On this road that continues on for a long ways I'm going to boldly walk on,
with all my might...
how I wish that if you smile
For everyone throughout the world to be happy I wish...
Say hello to what's waiting
Cross road...
It's tough to look back on it...
bitter...
It's like this world is in monochrome...
but From that time that I started walking It's been changing...
before I know it A picture from the past is once again In my color...
That alone...
I wish, that if you smile For everyone throughout the world to be happy I wish...
Say hello to what's waiting...

ako daw hero nya(nuon)

sus...
npadaan ako sa myspace profile ni you-know-who...
guess wat i saw...
nkita ko ung heroes section nya...
nkita ko kung cnu hero nya...


"ME and MY SELF... of course.... GOD... n JAYSON MANGLICMOT... that was before... jayson... but now??? i dont think so..."

yan ang exact words na naka-post dun...
sakit ah!!!
pero...
ang kapal...
d2 plng...
nkita ko na kng gaano kakapal ang mukha nya...
wasn't she thinking when she posted that???
hindi ba nya alam na kaya ako lumalayo dahil sa kanya...
kung sabagay...
kung ikaw ba naman ang may utak katulad ng sa kanya...
baka ganun din ang gawin mo...
pero nuong may mga problema ka sa pamilya mo...
p*tang ina!!!
kanino mo nilabas mga sama ng loob mo!!!
nung hindi mo na kaya lahat...
kanino ka nagsusumbong!!!
tapos ngayon papnta siya dito sa bahay namin dahil ipapagawa niya ang laptop nila???
hindi ako superhero ngayon para pagbigyan siya...
ibabato ko silang dalawa ng laptop niya palabas ng bahay namin!!!
sobrang kapal na niya talaga...
hindi na daw niya ako hero...
pero ngayon ano???
kelangan niya ang tulong ng tulad ko...
kapag ako talaga nabwisit...
baka gamitin ko ang pagiging shinigami ko sa kanya...
at mapatay ko siya sa pamamagitan ng pagtanggal ko ng kaluluwa niya sa katawan niya ang putulin ang ugnayan nito sa mundo ng tao...
sh*t...
anu ba ang sinabi...
hahaha...
sorry i was just goofing around...
so...
hintayin kung ano ang mangyayare...
padating na siya...